31 شهریور 1398
تنبلی در دی ان ای انسان
تنبلی و ژنتیک

مردم اغلب فکر می کنند به تعویق انداختن کارها امری انتخابی است و به نوعی نشانه ای از تنبلی تلقی می شود. ولی تحقیقات جدید نشان می دهد که ژنتیک می تواند در این مقوله دست داشته باشد.

در سال 2018 تحقیقی صورت گرفت که عوامل روانشناسی و زیست شناسی ای که بر اهمال کاری اثر دارند را مطالعه کرد. پس از بررسی و مطالعه روی دو قلوهای همسان و غیر همسان، نتایج این تحقیق نشان داد که افرادی که آمیگدالای بزرگ تری در مغز دارند، بیشتر دچار اهمال کاری می شوند. آمیگدالا بخشی از مغز است که احساسات را تولید می کند. این عامل می تواند تا 46 درصد بر روی اهمال کاری فرد اثر بگذارد.

این تیم تحقیقاتی در سال جدید، رابطه ی میان اهمال کاری و عوامل ژنتیکی را مورد بررسی قرار داده اند. 

در این تحقیق جدید مشخص شده که ژن Tyrosine Hydroxylase  یا به اختصار، TH می تواند عاملی برای افزایش اهمال کاری فرد باشد. این ژن در تولید منظم دوپامین اثرگذار است. نقش دوپامین در حرکت و فرایند شناخت ٬ ایجاد انگیزه و لذت است. دوپامین یکی از مهمترین انتقال دهنده های عصبی بدن است. این انتقال دهنده ی عصبی معمولا با ایجاد لذت در مغز ارتباط مستقیم دارد و کمک می کند تا احساس لذت در مغز ایجاد شود و یا به حد بالاتری برسد. از این رو، توانایی شیمیایی مغز ممکن است بر اینکه فرد، کاری را به تعویق بیندازد و یا آن را به طور مستمر انجام دهد تاثیر بگذارد. البته باید توجه داشت که نتایج این تحقیقات روی مردان معنادار نبود و این مسئله تنها برای زنان اثبات شد.  زنانی که ژن TH را دارند، اهمال کاری بیشتری در پیش می گیرند و کنترل کمتری بر اعمال خود دارند. دلیل وجود این امر در زنان، وجود استروژن های جنسی متفاوت در آنان است. ژن TH بر استروژن های زنانه تاثیر می گذارد و استروژن یکی از عوامل تعیین نوع رفتار در فرد است. با اینکه این پژوهش موفقیت صد در صدی نداشته و فقط در مورد زنان نتایج معنادار به همراه داشته است، توجیهی برای به تعویق انداختن کارها برای زنان به همراه داشته است.

 این محققان در تحقیقات آتی خود اثرات این ژن بر نوع سبک زندگی و خوراک و رابطه ی آن ها با اهمال کاری را بررسی خواهند کرد.

img2
  • آخرین اخبار
  • پربازدیدترین‌ها

گزارش جایگاه ذهنی سلبرتیهای ایرانی در شهر تهران