15 دی 1398
همزاد های بی شمار
چرا احتمالا نسخه های زیادی از شما وجود دارد؟

ایده جهان های موازی در ابتدا نظریه ای فرازمینی در بین جوامع دانشمندان بود ولی امروزه تبدیل به نظزیه ای قابل تامل و احترام شده است. دانشمندانی که ساختار شکنانه فکر می کنند و دیوار های محدودیت ذهنی خود را به بی نهایت می برند، به این نظریه اعتقاد دارند.

در واقع جهان های موازی بی شماری وجود دارند. فیزیکدانان جهان های متفاوتی را با توجه به هر مقوله ی فیزیکی برایمان تعریف کرده اند.

مشکل این جاست که احتمالا این امکان وجود نخواهد داشت که ما بتوانیم جهان های دیگر را روزی ببینیم تا وجود آن ها برایمان ثابت شود. می توانیم از راه های دیگری استفاده کنیم تا به وجود جهانی که نه می توانیم ببینیم و نه لمس کنیم پی ببریم؟

جهان‌های موازی (Parallel Universes) جهان‌هایی هستند که می‌توانند وقایع طبیعی و قوانین فیزیکی متفاوتی با جهان ما داشته باشند. این جهان‌ها درواقع تئوری وجود واقعیت‌های جداگانه درکنار واقعیت کنونی را تعریف می‌کند. اگر قرار باشد به زبان ساده بگوییم، تمام آن چیزی که به‌عنوان جهان پیرامونمان می‌شناسیم، در یک ذره با چگالی بی‌نهایت قرار داشته است و سپس براساس نظریه‌ی مه‌بانگ یا بیگ‌بنگ، باعث گسترش و انبساط آن در یک فضای سه‌بعدی شده است. بعدا، انرژی عظیم این انفجار اولیه، رو به سردی گذاشت و نور شروع به درخشیدن کرد. سرانجام قطعات کوچک شروع به شکل دادن مواد بزرگ‌تری مانند کهکشان‌ها، ستار‌ها و سیار‌ه‌ها کردند. سؤال مهمی که به ذهن می‌رسد این است: آیا این تنها جهان موجود است؟

 

محدودیت‌هایی که تکنولوژی در مشاهده‌ی اطرافمان ایجاد کرده است، به قدری زیاد است که حتی توانایی رصد بخش اعظمی از آنچه درون همین جهان را نداریم، چه برسد به مشاهده‌ی آن چیزی که شاید در خارج از جهان ما وجود داشته باشد. ما از شکل دقیق منحنی فضا-زمان آگاهی چندانی نداریم. یک نظریه‌ی قابل‌توجه این  است که فضا-زمان مسطح است و تا بی‌نهایت ادامه دارد. چنین تعبیری از فضا-زمان، امکان وجود جهان‌های دیگر را ممکن می‌داند. با چنین نگرشی امکان وجود جهان‌های تکرارشونده نیز وجود دارد. اگر قرار باشد مکانیک کوانتوم و نحوه‌ی رفتار زیرواحد‌های اتمی ذرات را چارچوب مطالعه خود در حول چندجهانی قرار دهیم، سرانجام به نظریه‌ی جهان‌های خواهر خواهیم رسید. با پیروی از قوانین احتمال، باید گفت تعداد احتمالاتی که برای هر تصمیم در نظر می‌گیریم، تنوع جهانی را شکل می‌دهد.

یکی از الگوهای کیهان شناسی مبتنی بر این است که هریک از شما همزاد یا جفتی دارید که در کهکشانی در فاصله ۱۰ به توان ۲۸۰ متری شما شما زندگی می کند. یعنی فاصله ای به اندازه عدد ۱۰ با  ۲۸۰ صفر جلوی آن. فاصله ای بسیار دور انقدر دور که حوصله فکر کردن به ان را هم نمی توان داشت، اما نباید ناامید شد ، این چالش امروز بشر است راه یافتن به جهان موازی

 

سیاه چاله ها راهی برای سفر به جهان موازی : برخی دانشمندان بر این باورند که سفر به جهان موازی به توسط پدیده های طبیعی امکان پذیر است. آن هم به کمک سیاه چاله و سفید چاله. سایه چاله ها ستاره هایی هستند که همه سوختشان به پایان رسیده و خاموش می شوند. از آنجا که این ستاره ها نیروی جاذبه ای بسیار قوی دارند جرم خود را هم به سمت مرکزشان فشرده می کنند. در واقع پس از خاموش شدن، این ستاره ها به شکل قیف در می آیند و گروهی از این قیف ها انتهایی باز دارند که با مکش بسیار زیاد هر موجودی که وارد آنها شود به درون خودشان کشیده و به انتهای یک فضای دیگر به نام سفید چاله هدایت می کنند ، سفید چاله ها دقیقا بر عکس سیاه چاله ها عمل می کنند و همه چیز را با فشار و شدت زیاد از خود به بیرون دفع و پرتاب می کنند. حال اگر بتوان در دهانه یک سیاه چاله باز قرار گرفت و با سرعت به داخل کشیده شده و با سرعت هم از انتهای ان به بیرون پرتاب شد، از انجایی که این سرعت حتی از سرعت نور هم بالاتر است پس می توان این فاصله ۱۰ به توان ۲۸۰ متر را در عرض چند ثانیه پیمود و همزاد خود را در جهان موازی ملاقات کرد. در آن سوی قیف های سیاه و سفید کسی در انتظار شماست باید برای رسیدن به او تلاش کرد

img2
  • آخرین اخبار
  • پربازدیدترین‌ها

گزارش جایگاه ذهنی سلبرتیهای ایرانی در شهر تهران